In dit artikel schrijf ik over een situatie die we allemaal kennen. Een ruzie, discussie, woordenwisseling waarin we zoveel lichamelijke reacties te verduren hebben dat we als een kip zonder kop rondrennen. We willen onze pijn niet alleen voelen dus zorgen we ervoor dat we de ander net zo klein maken als dat wij onszelf voelen. 

Ik wil jou eraan herinneren dat we een keuze hebben ondanks de chaos in onszelf. 

Ik wil je eraan herinneren dat een nieuwe keuze
– hoe klein deze ook is –
van grote invloed is op het vervolg van jouw leven.  

Je denkt dat je geen andere keuze hebt

Ken je het gevoel dat je jezelf niet onder controle hebt?

Je beseft iets. Je merkt het op. Iets kleins zoals dat je inderdaad voelt dat je een verkeerde opmerking hebt gemaakt dat niet had gehoeven. Je hebt iemand anders gekwetst. Voor wat? Omdat je het eruit floepte. Geef je toe? Misschien… Uiteindelijk. Maar die lichtelijke snauwtjes, grommen en dubbelzinnigheid laat je vaak voor wat het is. Ondanks dat je wel voelt dat het daardoor steeds ongemakkelijker wordt, lijkt het alsof je geen andere keuze hebt dan zo te reageren. Een weg van irritaties, niet zeggen wat je voelt of denkt en de weg naar steeds meer onbegrip en grotere ‘uitspattingen’. ‘Waar begon die ruzie nou toch mee?

Je weet het wel, want je voelt het. Je merkt het. Het was niet nodig. Toch deed je het. Machteloos; want je dacht geen andere keuze te hebben om te voelen wat je voelt, te denken wat je denkt en te zeggen wat je zegt.

Eerlijk zijn over machteloosheid is een keuze

Machteloosheid voelen mag. En hier eerlijk over zijn, is een keuze. En opnieuw leren kiezen, is de sleutel om de macht over jezelf weer terug te winnen.

Eerlijk zijn over dat je bijvoorbeeld (nog) niet definitief ‘ja’ of ‘nee’ op iets kan zeggen. Eerlijk zijn over het gegeven dat je twijfelt. Eerlijk zijn over dat je bang bent. Dat je ergens niet graag over praat of raar vindt om te doen. Eerlijk zijn over dat je niet eerlijk bent. Maak de keuze om open te zijn over hetgeen waardoor jij de macht over jezelf verliest. Pak de macht en vrijheid om opnieuw te kiezen. Steeds opnieuw en opnieuw. Aan het einde van die weg ligt de vrijheid om jezelf te zijn.

Zou jij jezelf kunnen vertrouwen? Op dat je geen goede of slechte keuzes kan maken. Dat al jouw keuzes jou op plekken brengen waar je weer meer ziet, weet, voelt en ervaart? Met dit vertrouwen gaat het jou lukken om je niet meer vast te zetten in twijfel en leugens. Door te kiezen, leer jij jezelf kennen en zal voor jezelf kiezen steeds makkelijker worden. Dan kan jij helder zien waar jij opnieuw wilt gaan kiezen.

Het lijkt net alsof je wakker wordt

Je voelt je nog steeds super geïrriteerd maar het lijkt alsof je opeens wel een keuze hebt. Je weet nu welke consequenties eerdere keuzes hebben gehad. Moeilijk en zwaar. Je ziet de kans om opnieuw te kiezen, maar de intense gevoelens willen dat je nu iets doet. De rollende ogen van de ander en die ene pijnlijke opmerking versterken de gevoelens van onmacht en irritatie. Maar weer kan je kiezen. Welke keuze maak je dit keer? Je kan tal van redenen verzinnen om jouw pijn toch met de ander te delen. Slechts een enkele om het dit keer anders te doen, erboven te staan. Maar die voelt nog zo onbekend en anders.

Je stopt. Stopt met reageren. Zowel op je eigen gedachten als op geur, vorm en kleur. Je gaat even stilstaan en wordt geconfronteerd met de snelheid en heftigheid van wat er in jou en om jou heen gebeurd. Het lijkt net alsof je wakker wordt. Alsof er een sneltrein tot stilstand komt en je eindelijk ziet wat zich in die voorbijgaande waas bevindt. Je wilt dit niet zo. Die chaos. En weer is er een keuze. ‘Ik wil dit niet zo‘ – biecht je op. Er is verwarring, reactie, bewegelijkheid. Deze verandering van omgevingsimpulsen geeft je weer een nieuw gevoel om mee te  dealen. Het vraagt je om achter jouw keuze te gaan staan.

Ik weet het even niet‘ – is waar jij op dat moment in overgave voor kiest. Samen met de machteloosheid, moedeloosheid, verdriet en pijn die zich anders met eerdere keuzes in gevecht waren geuit. Deze kleine nog nietszeggende keuze voelt niet alsof je hebt overwonnen. Maar dit keer heb je een andere keuze gemaakt.

Hoe klein dit detail nu lijkt, hoe groot de impact later blijkt.

Boos op dat je boos bent

Je voelt het. De verandering. Je koos een andere richting om in te gaan. Je bent zo blij dat je ziet dat er keuzes zijn. Ongeacht of het je nu al lukt om ze te maken of niet. Na een tijdje zie je steeds meer keuzes. Het gaat het goed. Steeds vaker.

Er is rust in de tent, lijkt…

Toch plotseling wordt je weer wakker in een drama. Je vliegt compleet uit de pan. Oude reacties op oude gevoelens. Oncontroleerbaar. Je weet dat het anders kan, maar je bent zo boos op jezelf dat je het zo ver hebt laten komen. Dat je het dit keer niet hebt gekunnen.

Je bent boos op dat je boos bent. Het gaat hiermee juist van kwaad tot erger. Je verliest jezelf. Je voelt je verloren. ‘Waar ging het mis?

Wat ging er mis?

Er zijn geen goede of slechte keuzes, remember?

Je begint op te merken dat er dus vele factoren betrokken zijn. Dat nieuwe keuzes maken afhankelijk is van zoveel meer dan jij nu weet. Je wilt zó graag dat je wakker blijft, want je weet hoe fijn dat voelt, je wilt het zien, je wilt het beïnvloeden. Je gaat verder uitproberen. Elke keer als er zich een situatie voor doet, probeer je wakker te blijven. Je houdt het steeds langer vol. In allerlei levensgebieden, in contact met allerlei verschillende mensen en over diverse verschillende onderwerpen.

Je ziet steeds meer hoe goed het gaat en ook hoe mis het gaat. Maar er zit een plezier in. Minder heftige downs omdat je ziet hoeveel je leert van iedere (goede/slechte) keuze die je maakt. Je ziet het veranderen. Je ziet wat er is gebeurd. Nu vind je de woorden. Het proces is gezien. Want OMG…het is echt waar. Je hebt het veranderd. Je hebt jouw realiteit veranderd.