Over Mij
“Hoe ik omga met het leven en het mens dat ik beleef”
Hi, ik ben Farah.
Een nieuwsgierig mens, met een grote liefde voor het leven en voor alles wat het menszijn zo bijzonder, ingewikkeld en soms ook behoorlijk absurd maakt.
Ik hou ervan om het leven te onderzoeken. Om vanzelfsprekendheden te bevragen, andere perspectieven te ontdekken en me te verwonderen over hoe verschillend we allemaal naar dezelfde wereld kunnen kijken.
Maar misschien hou ik er nog wel meer van om het leven écht te beleven.
Van zoeken naar leven
Jarenlang heb ik intensief onderzocht. Ik wilde begrijpen, verklaren, ontwikkelen en oplossingen vinden. Zeker toen mijn lichaam steeds nadrukkelijker grenzen aangaf en me begon te beperken, werd het zoeken naar antwoorden een bijna obsessief onderdeel van mijn leven.
Ik heb ontzettend veel ontdekt. Over mezelf, mijn overtuigingen, het menszijn en wat voor mij daarin écht belangrijk is.
Maar ergens begon ik de zoektocht zelf te bevragen.
Want hoe meer ik ontdekte, hoe meer er nog te onderzoeken viel. Ik vond antwoorden, probeerde nieuwe dingen uit en ervaarde wat ze me brachten. Soms werkte het. Soms tijdelijk. En soms lukte het me simpelweg niet om vol te houden wat volgens anderen zo waardevol was.
Wat me eerder zoveel enthousiasme, hoop en nieuwe mogelijkheden bracht, begon steeds vaker als een opdracht te voelen. Alsof er altijd nog iets was wat ik kon begrijpen, veranderen of beter kon doen.
En langzaam ontstonden er andere vragen.
Wat als het zoeken naar verbetering me juist steeds verder verwijdert van waar ik zo naar verlang?
Hoeveel moet ik eigenlijk nog ontdekken voordat het genoeg is?
En wat als ik het zoeken zelf gewoon eens loslaat?
Die laatste vraag vond ik misschien nog wel het spannendst. Want wat als ik daarmee juist opgaf wat ik zo graag wilde bereiken?
Precies daar begon mijn verhouding tot zelfonderzoek te veranderen. En misschien nog wel meer mijn verhouding tot mezelf en het leven.
Zoals het nu is en mag zijn
Tegenwoordig ben ik vooral aan het leven.
Ik geniet, maak plannen, probeer dingen uit, verander van gedachten en maak soms een keuze waarvan ik achteraf denk: nou, dat had misschien ook anders gekund.
Maar soms doe ik het de volgende keer dan toch gewoon weer. ;-)
Ik weet steeds beter wat belangrijk voor me is. Autonomie, vrijheid, kwetsbaarheid, authenticiteit en zelfliefde zijn waarden die ik koester. Maar dat betekent niet dat ik er iedere dag even goed naar leef.
Gelukkig hoeft dat voor mij ook niet.
Ik kan vol vertrouwen zijn en de volgende dag ineens onzeker. Ik kan ergens intens van genieten en tegelijkertijd verdriet voelen om iets anders.
Ik ben niet altijd even verstandig, consequent of liefdevol tegenover mezelf. En ik hoef daar niet onmiddellijk een betere versie van te maken.
Steeds vaker laat ik gebeuren wat er gebeurt en durf ik eerlijk te zijn over wat het met me doet.
Luisteren naar het leven
Ik heb dit leven gekregen, met alles wat daarbij hoort. Een lichaam, een geschiedenis, ervaringen en overtuigingen die me hebben gevormd. Sommige dingen heb ik kunnen veranderen, andere zijn er gewoon.
Steeds meer heb ik geleerd dat te accepteren. Niet omdat ik alles fijn vind of nergens meer iets aan wil veranderen, maar omdat ik niet voortdurend hoef te vechten tegen wat er nu eenmaal is.
Je kunt nog zoveel plannen, onderzoeken en proberen te begrijpen, maar het leven laat zich niet volledig voorspellen.
Ik kan keuzes maken vanuit wat ik voel en belangrijk vind, maar wat het leven daarmee doet, heb ik niet volledig in de hand.
Dus probeer ik vooral aanwezig te zijn. Te kiezen waar ik kan, te luisteren naar wat er gebeurt, uitdaging aan te gaan en ruimte te laten voor een uitkomst die ik zelf misschien nooit had kunnen bedenken.
Soms vraagt iets om aandacht. Soms komt een gevoel terug en word ik nieuwsgierig naar wat eronder ligt. Soms maak ik een andere keuze. En soms denk ik: ach, laat maar.
Ik hoef niet op iedere onzekerheid te reageren, niet ieder gevoel te verklaren en niet iedere ervaring om te zetten in een inzicht.
En wanneer het leven me morgen iets heel anders vertelt?
Dat zie ik morgen dan wel weer.
Wat mij aan het hart gaat
Ik heb mijn eigen overtuigingen, ervaringen, lichamelijke gesteldheid en waarden. Net als ieder ander mens. Ze kleuren hoe ik naar het leven kijk, welke keuzes ik maak, hoe ik me voel en wat me raakt.
Gaandeweg ben ik me hier steeds meer aan gaan overgeven. Waar ik me voorheen vastklampte aan het ‘hoe’ en ‘wat’, begon ik het leven steeds meer te beleven zoals het via mij ontstaat.
Ik leef samen met mijn vertrouwen én onzekerheid, mijn mooie kanten én mijn eigenaardigheden. Zonder voortdurend iets aan mezelf te hoeven veranderen, begrijpen of verbeteren, volg ik wat ik vandaag belangrijk vind en nodig heb.
En dat is ook hoe ik graag anderen tegemoet treed.
Hoe wil je omgaan met het leven en het mens dat jij beleeft?
Misschien is dat wel de vraag die als een rode draad door mijn leven loopt. Niet langer als een mentale zoektocht naar beter, maar als een ontdekking van wat voor mij als het meest natuurlijk voelt.
Ik ondersteun anderen graag in hun eigen meest natuurlijke omgang met het leven en het mens dat ze zijn. Met veel ruimte voor vragen, onderzoek, ervaringen, perspectieven en al het onvoorspelbare wat daarbij hoort.